|
مالک | ||
|
با حسین از یاحسین یک نقطه کم دارد ولی یاحسین گفتن کجاو با حسین ماندن کجا  دیروز داشتم از محله قدیمی مون رد میشدم توی یک کوچه تنگ دیدم چندتا نوجوان 10 -12 ساله دارند زمین و آب وجارو میکنند . چند متر اونطرف تر پارچه های مشکی روی دیوار زده بودند و با یک شور ونشاطی مقدمات زدن تکیه امام حسین رو فراهم میکردند . عمق محرم و عزاداریهاش در همین تکیه های کوچک وکودکانه نمایان میشود . هر محرم مانند یک پوست انداختن است وهر اشکی برای مظلومیت شهدای کربلا ریخته میشود ، روح را تسکین میدهد و عمق وجود را به سوی پاکی سوق میدهد . مهم تر اینکه بعد از محرم و آن همه اشک وناله برای شهدای کربلا چطور میتوان همچنان کربلایی ماند و روحمان از کربلا رخت برنبندد . چه خوب آن هایی در انتظار محرم بودند و محرمی شدند و با عشق امام حسین از این دنیا رخت بربستند . هر محرم همچون زیارتی است که شرط قبولی زیارتمان ، همانا حسینی ماندن است . تمام سال و هرروز محرم و تمام کردار و رفتارمان عاشورایی باشد . اینجاست که زیارتمان مقبول خواهد شد و امیدوار به شفاعت مولای کربلا خواهیم بود . روضه ، سینه زنی ، زنجیرزنی ، علمداری ، چلچراغ ، سخنرانی ، خیمه سوزاندن ،نذرهای محرم ، دور هم جمع شدن و برای مظلومیت امام حسین گریه کردن ، همه وهمه آداب محرم است و یاد کربلا را زنده نگه میدارد .گرچه کربلا و عاشورا به خودی خود زنده است ولی بایاد آن خون انسانهای آزاده به جوش خواهد آمد و شرایط را برای ظهور منجی عالم بشریت فراهم خواهد کرد . زیارت قبول برچسب ها: محرم، [ دوشنبه 7 آذر 1390 ] [ 01:15 ق.ظ ] [ رضا هنرمند ]
|
درباره وبلاگ  | |
| [ طراحی : ایران اسکین ] [ Weblog Themes By : iran skin ] | ||