حزب اصلاحات و مشارکت

در طول 33 سال بعد از انقلاب آنقدری که سن ما قد میدهد گروهها وافراد زیادی بعنوان حزب سیاسی و تفکر وتشکل سیاسی بعنوان مسئولین نظام از جانب مردم انتخاب شدند و درهر برهه ای گروهی مقبولیت حداکثری پیدا کرده و  به مدت چندین سال زمامداری حکومت را برعهده داشتند.
آنچه در این جا حائز اهمیت است خواست و اراده مردم است . مردم در برهه ای تشخیص دادند که چه کسی و چه گروهی سرکار بیایند وهمان مردم هم تشخیص دادند که دوران سیاسی این گروه تمام شده و تفکری دیگر و کاملتر باید جایگزین شود .
 وقتی مسیر حرکت و اقدامات مسئولین به انحراف کشیده شود تجربه نشان داده که اقبال از آنان کاسته میشود . در این حین ودر انتخابات های مختلف گروهی از اقبال کمتری برخوردار میشوند ولی همچنان بعنوان یک تشکل سیاسی مطرح هستند ولی گاها اتفاقاتی در همین انتخاباتهای مکرر افتاده است که به طور کل باعث عدم اقبال عمومی شده است و مردم حتی از آنان متنفر و رویگردان شدند .
اینجاست که میتوان گفت آن فرد یا گروه دچار ورشکستگی سیاسی شده است و تحت هیچ شرایطی مردم به او وتفکرش وگروهش اقبال نشان نمیدهند .  گاها این اتفاقات باعث  شده است  که آن تشکل و گروه وحزب از مسیر انقلاب منحرف شدند و به جهت انتقام گیری از مردم در پازل دشمن بازی کردند و به تدریج تبدیل به یک تشکل ضد نظام شدند .

حزب دوم خرداد که یک تشکل سیاسی معتبری بوده است و از انتخابات سال 76 باورود خاتمی با رای بالای مردم ، بعنوان یک تفکر وعقیده سیاسی پابه عرصه سیاسی گذاشت و با شعار اصلاحات به مدت 8 سال امور مملکت را به عهده داشت . دراینجا قصد دارم علل ورشکستگی سیاسی اصلاح طلبان را بیان کنم . البته مطالبی که می نویسم صرفا نوشته ها وعقاید خود بنده است و هیچ منبع دیگری ندارد .

باوجود اینکه تفکر اصلاحات در سال 76 و درانتخابات ریاست جمهوری به صورت همه گیر بیان شد ولی این نوع تفکر از همان اوایل انقلاب مطرح بود . گرایش چپ از دوران دولت مهندس موسوی به صورت یک گرایش متفاوت مطرح بود . آنچه در گرایش چپ همیشه عیان بوده است افراطی گری های این گرایش است . در دوران دولت مهندس موسوی که خاتمی یکی از وزرای دولتش بود وبسیاری از اصلاح طلبان هم جزیی از دولت وی بودند ، از آن طرف گود افتاده بودند . بریدن کراوات های مردم و تراشیدن موهای مردم در خیابان ها با ادعاهای کاذب مذهبی وعقیده ای جزیی از افراطی گری های این گروه بوده است .

حال در سال 76 سید محمد خاتمی با شعار اصلاحات و آزادی به میدان آمد . بسیاری از انقلابیون و معتقدین به وی رای دادند والبته قشر عظیمی از جوانان به وی گرایش پیدا کردند و با رای 20 میلیونی که رایی بی نظیر بود رئیس جمهور شد . شعار آزادی در دوران اصلاحات معروف ترین شعار بود و بسیاری از جوانان با عشق به وی و عقاید و سیاست هایش ، به وی رای داده بودند .

کم کم چهره  حقیقی این گروه مشخص شد . شعار آزادی که جزو مهمترین شعارهای انقلاب بود برای این گروه تبدیل به آزادی های نامشروع شد . آزادی های دختران وپسران  ، آزادی در بیان اظهارات ضد دینی و ضد مذهبی . تخریب ولایت فقیه و به مضحکه گرفتن قانون اساسی و در نهایت بیان به موزه رفتن  مکتب امام خمینی که در روزنامه های آن دوران به وفور و با وقاحت کامل بیان میشد .

استراتژی اصلاح طلبان  افراطی ، نفی ولایت فقیه بود . آزادی های جنسی و نامشروع جزو شعارهای همیشگی آنان بود . نگاه انقلابی واستکبارستیزی که جزو اصلی ترین شعارهای امام و انقلاب بود ، توسط این گروه وجراید آنان تخریب میشد و نوعی سازش و فراموشی آرمانهای اصلی انقلاب به چشم میخورد . نوع مقالات و نوشته ها وسخنرانی های آن زمان منتسبین به اصلاح طلبان ،

نشان از انحراف بسیار عمیق آنان در عمق مسئله انقلاب داشت . تفکرات غربی وگرایش به غرب در آنان موج میزد . رئیس جمهور خاتمی بارها در سفرهای خارجی با دست دادن به زنان ، نوعی ساختارشکنی کرد وبا  نمایش آن انحراف خود وگروهش از مسیر اصلی انقلاب نشان داد .

تمامی شعارهای انقلاب زیرپا گذاشته شد . چنانچه رهبری عزیز مقابل این انحرافات نمی ایستادند ، آرمانهای انقلاب به تاراج میرفت . درهمان دوران  مجلس ششم تشکیل شد . مجلسی کاملا سیاسی و همسو با دولت خاتمی که بسیاری از نمایندگان مجلس ششم و برخی از وزرا و مسئولین دولت خاتمی در حال حاضر جزو اپوزیسیون ضد نظام و انقلاب هستند  . یکی از زنان که درآن دوره نماینده مجلس ششم بود ، اخیرا در بی بی سی و صدای آمریکا کشف حجاب کردند و درمقابل دوربین و درپخش زنده ، روسری خود را درآورد و با این کار پیامی با هزاران بغض  به مردم داد .

دولت هفتم و دولت هشتم و مجلس ششم کاملا دست اصلاح طلبان بود . مردم طی چند دوره متوالی به این گروه  اعتماد کردند و رای بالا دادند . اما نتیجه آن فرار بسیاری از آنان به خارج کشور واپوزیسیون شدن آنان بود . کسانی که آن زمان در روزنامه های معتبرو پرتیراژ ، علیه نظام و انقلاب ورهبری می نوشتند و تمام آرمانهای نظام را زیر پا میگذاشتند همگی به علت انحراف ساختاری وعقیدتی آنان بوده است . گرایش به غرب و غرب زدگی مفرط آنان و دور شدن از فضای انقلابی و سرد شدن آنان از طرفی ، پولهای نامشروع وکلانی که در طی مسئولیت هایشان به جیبشان رفته بود و شکم هایشان را فربه کرده بود از طرفی دیگر ، ذهن وقلب و دین شان را به تاراج برد . بسیاری از آنان که پشیمان از انقلاب بودند در اوایل انقلاب جزو افراطیون انقلابی بودند که می توان گفت شور وگرمی پس انقلاب  و دوران جنگ برای آنان تمام شد و حالا وقت تغییر استراتژی عقیده ای بود . دست دادن های خاتمی با زنان در سفرهای خارجی هم به عمق این انحراف اساسی صحه میگذاشت .

دکتر سروش در سخنرانی ها ومقالات متعدد بارها دین را به تمسخر گرفت و بسیاری از مبانی دینی ازجمله مسئله خاتمیت پیغمبر را رد کرد و بسیاری مطالب انحرافی دیگر که ناشی از انحراف وفساد عقیده ای این قشراز تفکرات اصلاح طلبی بود .

مهمترین اتفاق دوران اصلاحت اغتشاش سال 78 بود که مقوله ای بسیار عجیب و شگفت زده داشت . از سال 75 تا 78 مقدمات اغتشاش 78 فراهم شد . در دانشگاهها با توزیع مقالات ضددینی ذهن ودل دانشجویان را برای این اتفاق آماده کردند و با برنامه ریزی قبلی اغتشاش 78 را شروع کردند . تنها هدف آنان تخریب رهبری بود و چه ناسزاها که به رهبری نگفتند و چه توهین ها که به قشر مذهبی نشد . هرکسی که محاسن داشت به باد کتک گرفتند وبه جرم ریش داشتن موتورش را آتش زدند .

همه چیز برعکس شد و انقلاب که برای احیای دین ومذهب وحکومت دینی آمده بود تبدیل به ضد دین شد . بسیاری از مردم بخاطر ترس از کتک خوردن ریش های خود را زدند و این یعنی پایان اصلاحات . اصلاحات در اغتشاشات 78 رو به نابودی رفت و مردم چهره ی حقیقی و عقاید واقعی این گروه را دریافتند . بسیاری از افراطیون اصلاحات اهداف بالاتری از جمله کودتا و تغییر نظام و برداشتن اصل ولایت فقیه از قانون اساسی را داشتند که حضور مردم انقلابی در صحنه این توطئه ها را خنثی کرد .

قضیه ترور حجاریان که تئوریسین اصلاحات بود و قضیه قتل های زنجیره ای و دیگر قضایای چالشی چیز جز سیاست بازی های این دوران بود  و نوعی جو مسموم در کشور نمایان میکرد .

هدف من از بیان این خاطرات این است که مردم در طی 8 سال متوالی به این گروه اعتماد کردند ولی در اواخر دوران دولت خاتمی خود همان جوانان که حامیان اصلی دولتش بودند ازوی فاصله گرفتند . به قدری فساد عقیدتی در جریان مسئولیت های اصلاح طلبان عیان بود که مردم از عمق جان نیاز به تحولی عظیم میدیدند .

در دولت خاتمی مسئله هسته ای  تخطئه و تعلیق شد وبه رهبری برای قبول این قضیه فشار آوردند. تمامی اصول انقلاب از جمله دین و مذهب واسلام و استکبارستیزی و عدالت اجتماعی و جلوگیری از فساد اجتماعی وفرهنگی و جنسی همگی به فراموشی سپرده شد و با شعار آزادی ، فقط وفقط سیاست زدگی عیان بود . آنچه اهداف انقلاب بود و مردم برای آن انقلاب کردند به تمسخر گرفته شد و همین باعث عدم اقبال مردم به این نوع تفکر شد . اولین نشانه عدم اقبال اصلاح طلبان توسط مردم در جریان انتخابات شوراها بود که افرادی چون مهندس چمران  در تهران رای آوردند و نوعی تغییر جهش انتخاباتی مردمی بوجود آمد . شورای شهر تهران در سال آخر دولت خاتمی ، آقای دکتر احمدی نژادرا  از اردبیل به تهران آورد وشهردار تهران کرد . فردی کاملا گمنام و چهره ای متفاوت ومردمی . 

در انتخابات ریاست جمهوری نهم همین فرد گمنام که توسط شورای شهر انتخاب شده بود ، کاندید شد و با اقبال بسیاری از افراد معتقد و مذهبی مواجه شد . فردی که کاملا درمقابل عقاید اصلاحات صحبت میکرد و از ریشه اصلاحات را به باد انتقاد میگرفت . ساده زیستی و استکبارستیزی و مردمی بودن او ، درعین اینکه چهره ای آکادمیک نداشت دربین بسیاری از سیاسیون مطرح و معروف و پرسابقه رای بالایی آورد و رئیس جمهور شد . از شعار عدالت و مهرورزی گرفته تا ساده زیستی و مردمی بودن و درعین حال استکبارستیزی و مقابله با فساد اقتصادی و بیان کردن آرمانهای فراموش شده انقلاب وامام وولایت مداری  همگی نقطه مقابل اصلاحات بود .

اصلاح طلبان در مجلس هفتم و انتخابات شورا و ریاست جمهوری دهم بسیار تلاش کردند که اعتماد از دست رفته مردم را بازگردانند ولی خاطرات تلخ دوران اصلاحات هیچ گاه از ذهن مردم خارج نمیشود و بسیار بعید است که در انتخابات های بعدی هم به این گروه گرایش حداکثری بشود .

والسلام

برچسب ها: انتخابات، اصلاحات، ورشکستگی سیاسی،